HAPPY VALENTINE'S DAY!!!

அனைவருக்கும்
இதயங்கனிந்த காதலர் தின
நல்வாழ்த்துக்கள்!

ஒரு க‌தை

ஒரு ஊரில் ஒரு புலிக்குட்டி இருந்தது. அது சுதந்திரமாக காட்டு மேட்டில் விளையாடித் திரிந்த போது ஒரு அழகான கன்றுக்குட்டியைப் பார்த்தது. இரண்டும் நட்பாகிக் காதலாகித் திருமணம் செய்து கொள்ள முடிவு செய்தன.

அப்போது க‌ன்றுக்குட்டி சொன்ன‌து. "நான் என் ம‌ந்தையை விட்டுப் பிரிந்து வ‌ந்தால் என் ம‌ந்தை மாடுக‌ள் துய‌ர‌ம் தாங்காம‌ல் நோய்வாய்ப்பட்டு விடும். என்ன‌ செய்வது"

இர‌ண்டும் வேத‌னையுட‌ன் சிந்த‌னையில் ஆழ்ந்த‌ன‌.

அப்போது க‌ன்றுக்குட்டி மிக‌வும் த‌ய‌ங்கிய‌வாறே, "ஒரு வ‌ழி இருக்கு.. சொல்ல‌ட்டுமா?" என்றது.

"என்ன‌?"

"நான் ஒரு அழ்கான‌ ப‌சுத்தோல் கொண்டு வ‌ந்து தரேன். அதைப் போர்த்திக்கிட்டு நீயும் என் ம‌ந்தையோட‌ சேர்ந்துடு. நீ புலிக் குட்டி தானு தெரிஞ்சாலும் அதைப்பெருசா க‌ண்டுக்க‌ மாட்டாங்க. திருமணத்துக்குப் பின் நீ தோலைக் கழட்டிடலாம். "

புலிக்குட்டிக்குப் பெற்றோரும் உற்றாரும் இருந்தாலும் அவை ம‌ந்தைக‌ளாக‌ இருக்க‌வில்லை. க‌ன்றுக்கு இருந்த‌ க‌ட்டுப்பாடுக‌ள் எதுவும் த‌ன‌க்கு இருப்ப‌தாகப் புலிக்குட்டி எண்ண‌வில்லை.
நீண்ட‌ யோச‌னைக்குப் பின் புலிக்குட்டி ச‌ம்ம‌தித்து. எந்த‌க் கார‌ண‌ம் கொண்டும் க‌ன்றுக்குட்டியை இழ‌க்க‌ அது விரும்ப‌வில்லை.

ப‌சுத்தோல் போர்த்திய‌ புலிக்குட்டிக்கும் க‌ன்றுக்குட்டிக்கும் விம‌ரிசையாக‌த் திரும‌ண‌ம் ந‌ட‌ந்த‌து. புலிக்கூட்டமும் மாட்டு ம‌ந்தையும் ஒன்றாக ஆரவாரத்துடன் க‌ல‌ந்து கொண்ட‌ன‌.

புலிக்குட்டியும் க‌ன்றுக்குட்டியும் ம‌கிழ்ச்சியுட‌ன் குடித்த‌ன‌ம் ந்ட‌த்த‌த் தொட‌ங்கின‌. புலிக்குட்டி ச‌ந்தோஷ‌மாக‌த் தான் இருந்த‌து. மந்தை‌யோடு சேர்ந்து புல் வேறு தின்ன‌ப் ப‌ழ‌கி இருந்த‌து. தோல் கொஞ்சம் க‌ன‌த்த‌து. ஆனால் க‌ன்றுக்குட்டியின் அன்புக்கு முன் எதுவும் பெரிதாக‌த் தெரிய‌வில்லை. அது த‌ன‌து அன்பின் சின்ன‌ம் என்று சுக‌மாக‌ அந்த‌ச் சுமையைச் சும‌ந்து திரிந்த‌து.

சிறிது காலத்துக்குப் பிறகு, மாட்டுத் தோல் ரொம்ப‌ க‌ன‌க்க‌ ஆர‌ம்பித்த‌து. மழையில் நனைந்தும் புழுதியில் அழுக்காகியும் அந்தத் தோல் அழுக ஆரம்பித்தது. அத‌னால் முன் போல‌ச் சுத‌ந்திர‌மாக‌ ஓடியாட‌ முடிய‌வில்லை. மாடுகள் முகம் சுளிக்கத் தொடங்கின. புலிகளோ "நீயாச்சு உன் மாட்டுத் தோலாச்சு, இனி நீ மாடாவே இருந்துடு" என்று சொல்லிவிட்டன. கன்றுக்குட்டி தோலைக் க‌ழ‌ற்றி எறிய‌ச் சொல்லுமா என்று உள்ளுக்குள் ஏங்கியது, புலிக்குட்டி. ஆனால் மாட்டு ம‌ந்தைக்குள் எப்போது சேர்ந்த‌தோ அப்போதே அத்ற்குப் புரிந்து விட்ட‌து இனி தோலைக் க‌ழ‌ற்றி எறிவ‌து வாழ்நாளுக்கும் சாத்திய‌மில்லை என்று.

க‌ன‌த்த‌ தோலை இழுத்துக் கொண்டு திரிந்த‌து. க‌ன்றுக்குட்டி எதையும் க‌ண்டு கொள்ள‌வில்லை. அது புலிக்குட்டியிட‌ம் மிகுந்த‌ அன்பாக‌வே இருந்த‌து. ஆனால் தோலைப் ப‌ற்றி ம‌ட்டும் பேச்சே இல்லை.

அந்த செத்த மாட்டுத் தோலில் தானா த‌ங்க‌ள் காத‌ல் ஊச‌லாடுகிற‌து என்று ம‌ன‌ம் வெம்பிய‌து புலிக்குட்டி. உட‌லும் ம‌ன்மும் சோர்ந்து வாயில் புல்லோடு ப‌ரிதாப‌மாக‌ ஊளையிட்ட‌து. தூர‌த்தில் ஓநாய்க‌ள் சிரித்துக் கொண்ட‌ன‌.

பி.கு. இந்த‌க் க‌தைக்கும் விடுத‌லைப் புலிக‌ளுக்கும் யாதொரு தொட‌ர்பும் இல்லை.

ப‌லியாடுக‌ள்

இந்த அரசியல் கட்சிகளின் சண்டைகளில் அப்பாவிப் பொதுமக்கள் அநியாயமாகப் பாதிப்படைகிறார்கள். இவர்களுக்கு எது எதில் தான் அரசியல் பண்ணுவது என்ற வரைமுறை இல்லை?
பிஞ்சுக் குழ‌ந்தைக‌ளுக்கு போலியோ தடுப்புச் சொட்டு ம‌ருந்து அளிக்கும் ப‌ணி சில காலமாகவே ந‌ம் நாட்டில் நன்றாக‌ நட‌ந்து வ‌ருகிற‌து. எந்த‌ அர‌சு ஆட்சிக்கு வ‌ந்தாலும் இத்துறையில் இருப்ப‌வ‌ர்க‌ள் ஆர்வ‌த்துட‌ன் செய‌ல்ப‌ட்டு போலியோவை அற‌வே ஒழிக்க‌ச் சிற‌ந்த முறையில் பாடுப‌டுகிறார்க‌ள். இவ்வாறிருக்க‌ டிச‌ம்ப‌ர் 21 போலியோ தின‌த்த‌ன்று ஒரு பொறுப்பில்லாத‌ த‌னியார் தொலைக்காட்சி ப‌ர‌ப்பிய‌ பொய்ச் செய்தியால் (ம‌ருந்து கொடுக்க‌ப்ப‌ட்ட‌தால் ஒரு குழ‌ந்தை இற‌ந்து போன‌தாக‌)பீதி கிள‌ம்பிய‌து. பின்ன‌ர் அதன் போட்டித் தொலைக்காட்சி (அர‌சு சார்ந்த‌)அது வெறும் வதந்தி என்று ப‌டாத‌ பாடுப‌ட்டு நிரூபித்த‌து. ஆனால் இவர்களின் இந்த குடுமிபிடிச் சண்டையோடு முடிய‌வில்லை.
நேற்று (பிப்ர‌வ‌ரி 1) மீண்டும் போலியோ த‌டுப்பு தின‌ம். என்ன‌ கொடுமை...யாருக்காக‌ இந்தத் திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டதோ அந்த‌ ஏழை எளிய‌ ம‌க்க‌ள் ப‌ய‌ந்து போய் முகாம்க‌ளைப் புற‌க்க‌ணித்துள்ள‌ன‌ர். த‌னியார் ம‌ருத்துவ‌ம‌னைக‌ளுக்குப் போய் ஆயிர‌ம் ஆயிர‌மாக‌ச் செல‌வ‌ழித்து ம‌ருத்துவ‌ம் பார்க்க‌ முடியுமா அவ‌ர்க‌ளால்? அவ‌ர்க‌ளின் ந‌ல‌னுக்காக‌ச் செய்ய‌ப்படுகின்ற‌ ஒரு பணி, நம் குழந்தைகளின் எதிர்கால நலனுக்காக, அவர்கள் வாழ்வில் இருள் சூழாதிருக்கும் பொருட்டு ஆற்றப்படும் ஒரு நல்ல செயல் கேவ‌ல‌மான‌ அர‌சிய‌ல் பூச‌ல்க‌ளினால் க‌றைப்ப‌டுத்த‌ப்ப‌ட்டிருக்கிற‌து.
வதந்தி பர‌ப்பிய‌ அந்த‌த் தொலைக்காட்சி மீது வ‌ழ‌க்குத் தொட‌ர‌ முடியுமா? யாராவ‌து சொல்லுங்க‌ளேன்.

த‌லைகுனிகிறேன்

வேதனையாகவும் வெட்கமாகவும் இருக்கிறது.
குடிப்பதும் அரைகுறை ஆடைகளுடன் இரவு விடுதிகளில் நடனமாடுவதும் தான் நாகரிகமென்றும் இது தான் பெண் விடுத‌லை என்றும் ந‌ம்பி, பெண்களுக்கான தடைகள் எல்லாவற்றையும் மொத்தமாக வென்று விட்டதாக எண்ணி இறுமாந்திருந்த பெண்களை நினைத்தால் வேறு என்ன நினைப்பது?
அது க‌லாசார‌ப் பேர‌ழிவு என்றோ பார‌ம்ப‌ரியமாகப் பெண்களுக்குரிய லட்சணங்களை இவர்கள் துறந்து விட்டார்கள் என்றோ வருந்த வில்லை. எந்த நாட்டில் நாம் இருக்கிறோம், பெண்கள் பற்றிய பார்வை இங்கு எப்படி இருக்கிறது? பில்கிஸ் பானோவுக்கும், ப்ரியங்கா போட்மாங்கேவுக்கும், ஸ்மாலின் ஜெனிட்டாவுக்கும் இன்னும் நூற்றுக்கணக்கான இளம் பெண்களுக்கும் சிறுமிகளுக்கும் நாள் தோறும் அநீதிகள் இழைக்கப்ப்ட்டு வருகிற சமுதாயத்தில் பணம் இருக்கிறது என்ற ஒரே காரணத்தினால் தங்கள் பாதுகாப்பையும் கௌரவத்தையும் எந்த நம்பிக்கையில் காற்றில் பறக்க விட்டனர் இப்பெண்கள்?
செருப்பால் அடிக்கத் தகுந்த அந்த அமைப்பைப் பற்றி நாம் பேசக்கூட வேண்டாம். அவர்களை சட்டம் பார்த்துக் கொள்ளும். அவர்கள் எதிர்பார்ப்பது விளம்பரம் தான். அதை இந்த‌ச் சிறு வலைப்பூவின் மூலம் கூடக் கொடுக்க‌ நான் விரும்பவில்லை. ஆனால் அவ‌ர்க‌ளின் ந்ட‌த்தையை அவ்வ‌ள‌வு சாம‌ன்ய‌மாக‌ புற‌ந்த‌ள்ளி விட‌ முடியாது. இப்படிப்பட்ட அத்துமீறல்களால் இரு அநியாயங்கள் நடக்க வாய்ப்புண்டு: நியாய‌மான‌ சுத‌ந்திர‌த்தைக் கூடப் பெறப் போராடும் பெண்கள் மேலும் கட்டுப்பாட்டுக்கு உள்ளாக்கப்படுவார்கள். பாதிக்கப்பட்ட அந்த வகைப் பெண்கள் (க்ளப் கலாசார வகை) தங்களுக்குக் கிடைத்த அநுதாபங்களை வைத்துத் தங்கள் ந‌டத்தைக்கு நியாயம் தேடப் பார்ப்பார்கள்.

சுவ‌டுக‌ள்

எதிர்கால‌ங்க‌ளைப் ப‌ற்றிய‌ க‌ன‌வுக‌ள் எவ்வ‌ள‌வு சுக‌மோ க‌ட‌ந்து வ‌ந்த‌ கால‌த்தின் சுவ‌டுக‌ளும் அவ்வ‌ள‌வு இனிமை தான். தோல்வி, அவ‌மான‌ம், காய‌ங்க‌ள் எல்லாமே கால‌த்தின் எடைக்க‌ற்க‌ளில் பூக்களாக‌த்தான் நிறுக்க‌ப் ப‌டுகின்ற‌ன‌. அத‌னால் திரும்பிப்பார்க்க‌ என்றுமே கூச்ச‌ப்ப‌டுவ‌தில்லை நான்!
எனக்கு ஏன் இப்படி ஒரு மோகம் பழைய புத்தகங்கள் மீது? பழைய கடிதங்கள் மீது?ப‌டித்துப் ப‌டித்து ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ஆன‌ க‌டித‌ங்களைக் கூட‌த் தூக்கிப் போட‌ ம‌ன‌மில்லை என‌க்கு. சிறு வ‌ய‌தில் படித்துக் கிறுக்கி, நைந்து போன கதைப் புத்தகங்கள் ப‌ல இருக்கின்றன என்றாலும் தொலைந்து போய் விட்ட காலம் கடத்திச் சென்று விட்ட ஏராளமான புத்தகங்களின் இழப்பின் ஏக்கம் இன்னும் என் நெஞ்சிலே.
ஆம். இனி வ‌ரும் கால‌ங்க‌ளில் சேர்த்து வைக்க‌ என்ன‌தான் இருக்கும்? உங்க‌ள் பிள்ளைக‌ள் விடுதியில் த‌ங்கிப் ப‌டிக்கிறார்க‌ளா? க‌டித‌ங்க‌ள் எழுதுங்க‌ள் மாத்மிரு முறையாவ‌து. அவ‌ர்க‌ளையும் எழுத‌ச் சொல்லுங்க‌ள்.
வீட்டை விட்டு வெளியில் த‌ங்கி வேலை பார்க்கிறீர்க‌ளா? செல்லில் ஓயாமல் பேசுவது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். (புதுமை கண்டு அஞ்ச வேண்டாம்!) பெற்றோருக்கு, அண்ண‌ன் த‌ங்கை, அக்கா, த‌ம்பிக‌ளுக்கு, ந‌ண்ப‌ர்க‌ளுக்கு என‌ எப்போதாவ‌து க‌டித‌மோ வாழ்த்தோ அனுப்புங்க‌ள். ந‌ம் அன்பு இந்த‌ வெட்ட‌ வெளியில் மின்ன‌ணுச் சித‌ற‌ல்க‌ள‌க‌த் தொலைந்துவிட‌ வேண்டாம். சில‌ கால‌ங்க‌ளுக்காவ‌து பாதுகாக்கும்ப‌டி எழுத்தில் இருக்க‌ட்டும். உலகின் புகழ் பெற்ற இலக்கியங்களில் பல கடித்ங்களாகவும் நாட்குறிப்புகளாகவும் இருந்துள்ளன என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். ந‌ம் ச‌ந்த‌திய‌ருக்கு அத‌ன் ம‌க‌த்துவ‌மே தெரியாம‌ல் போய்விட‌க் கூடாது.

அத்தாட்சி

"நான் என்னவோ வேண்டுமென்றே தொலைத்து விட்டதாகப் பழி போட்டாயே எல்லாம் இங்கே தான் இருக்கிறது. அறையைச் சுத்தம் செய்யும் போது கிடைத்தது; இந்தா." ஒரு கற்றை பழைய காகிதங்களை நீட்டினார் அவர். அதை வாங்கும் முன் அவரது மனைவியிடமருந்து பறித்துக் கொண்டாள் அங்கு வந்த அவரது மகள். "இதெல்லாம் என்ன? உங்கள் காதல் கடிதங்களா? நான் படித்து விட்டுத் தருகிறேன். வாங்கிக் கொண்டு ஓடும் மகளைச் சலனிமின்றி பார்க்கின்றனர் அந்தத் தம்பதியர். அது நாகரிகம் இல்லை என்று தடுக்க அவர்களுக்கு மனமில்லை. அவள் நினைவு தெரிந்து சண்டையும் மனக்கசப்புகளுமே பகிர்நது வந்த தாங்கள் கூட ஒரு காலத்தில் காதலித்து மகிழ்ந்து மற்ற பெற்றோரைப் போல் இருந்து இருக்கிறோம் என்று தங்கள் மகள் புரிந்து கொள்ள‌ இந்த நைந்து போன காகிதங்கள் உதவட்டுமே என்று நினைத்தார்கள் போலும்.

அவள் அக்கடிதங்களை வெகு நேரம் பிரிக்காமலே கையில் வைத்துப் பார்த்தபடி இருந்தாள். "எதுக்குத் தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டீங்க? எப்பப் பாரு சண்டை?" என்று தனது விமர்சனங்களுக்கு எப்போதும் ஆளாகும் பெற்றவர்கள் என்றாவது ஒரு காலத்தில் மனமொத்து இருந்திருப்பார்கள் என்று அறிந்து உணர்ந்து கொள்ளும் தீராத ஏக்கம் தீரப்போகிறது என்று நினைத்து வாங்கிக் கொண்டு வந்த போது இருந்த உற்சாகம் மொத்தமாக வடிந்து போய் இருந்தது. அதுவும் மறுப்பேதும் சொல்லாமல் அவர்கள் அவளிடம் தந்து விட்டது அவளுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. தான் என்றுமே பார்த்திராத யாரோ அந்நியரைச் சந்திக்கப் போகும் அனுபவமாகத் தோன்றியது அக்கடிதங்கள். நிமிட நேரத்தில் அவளுக்கு அக்கடிதஙளைப் படிக்கும் ஆர்வம் சுத்தமாக அற்றுப் போனது. தான் அவர்களைப் பற்றி ஒன்றுமே அறிந்திருக்கவில்லையோ என்று கூடத் தோன்றியது.அந்த‌ர‌ங்கம் புனித‌மான‌து என்ற‌ க‌தை ஞாப‌க‌ம் வ‌ந்த‌து.
"அம்மா! சாரிம்மா. நான் எதையும் ப‌டிக்க‌ல‌. இந்தா ப‌த்திர‌மா வெச்சுக்கோ. ஆனா என்னிக்காவ‌து தூக்கிப் போடணும்னு தோணினா என் கிட்டே குடு. உங்க‌ளுக்கு இது எப்படியோ என‌க்கு இது ரொம்ப‌ முக்கிய‌ம். என்னைப் பெற்றவ‌ர்க‌ள் ஒருவ‌ரை ஒருவ‌ர் காத‌லித்து இருக்கிற‌ர்கள் என்ப‌து என‌க்கு ரொம்ப‌ முக்கிய‌மான‌ விஷ‌ய‌ம்." சொல்லிவிட்டு ந‌க‌ரும் ம‌க‌ளைக் க‌ண்ணில் நீரோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் அந்த‌த் தாய்.

ஒரு கால் சென்டரில் ஓரிரவு

One Night @ the Call Center
இந்த‌ப் புத்த‌க‌த்தைப் ப‌ற்றி வெகு நாட்க‌ளாக‌ அறிந்திருந்தாலும் 2 நாட்க‌ளுக்கு முன்பு தான் ப‌டிக்க‌ முடிந்த‌து.
இந்தியா முழுவதும் ப‌ல்வேறு சிறு ந‌க‌ர‌ங்க‌ளில் 18 முத‌ல் 30 வ‌ய‌து வ‌ரை சுமார் 300,000 இளைஞ‌ர்க‌ள் கால்சென்டர் துறையில் ப‌ணிபுரிகிறார்க‌ள்.அமெரிக்க நுகர்வோருக்கு வாஷின் மெஷினைப் பழுது பார்க்கவும் மைக்ரோவேவ் அவ‌னை உப‌யோகிக்க‌வும் தொலைபேசியில் பொறுமையாக‌ச் சொல்லித்த‌ர‌ வேண்டியது அவ்ர்க‌ள‌து வேலை. அவ‌ர்க‌ளுக்கு இவ‌ர்க‌ள் இந்திய‌ர்க‌ள் என்ப‌து எக்கார‌ண‌ம் கொண்டும் தெரிந்து விட‌க் கூடாது. அமெரிக்க‌ப் பெய‌ர்க‌ள் வைத்துக் கோண்டு அமெரிக்க‌ ஆங்கில‌ம் பேசுவ‌தோடு ம‌ட்டும‌ல்லாம‌ல், அன்னாட்டு ம‌க்க‌ளின் சின்னச் சின்னப் ப‌ண்டிகைக‌ள், லோக்க‌ல் செய்திக‌ள் ஆகிய‌வ‌ற்றிலும் அத்துப்ப‌டியாக‌ இருக்க‌ வேண்டும்.
அப்ப‌டி ஒரு கால்சென்ட‌ரில் இரவு நேர ஷிப்டில் ப‌ணிபுரியும் ஆறு ந‌ண்ப‌ர்கள், (மூன்று ஆண்க‌ளும் மூன்று பெண்க‌ளும்)அவ‌ர்க்ள‌து வாழ்வின் அவலங்கள்,அவ‌ர்க‌ள‌து கோளாறான‌ வாழ்க்கை முறை,அவர்கள் சந்திக்கும் அவமானங்கள், இவற்றில் இலகுவாகப் பயணிக்கிறது கதை. ஒரு நாள் இரவு அவர்களுக்கு வினோத‌மான் தொலைபேசி அழைப்பு வ‌ருகிற‌து. க‌ட‌வுளிட‌மிருந்து! அது அவ‌ர்களின் சிந்தனைகளிலும் செயல்களிலும் என்னவிதமான மாற்றத்தைக் கொண்டு வருகிறது என்பதைச் சுவாரசியமாகச் சொல்லி இருக்கிறார் இப்புத்தகத்தை எழுதிய சேத்தன் பகத்.
சின்ன நெருடல். கதை மாந்தரை வட மாநிலங்களின் க்ள்ப் கலாசாரங்களைப் பொதுவாக நம் நாட்டு இளைஞர்களின் கலாசாரமாகப் பொதுநிலைப் படுத்தியுள்ளதை ஏற்க முடியவில்லை. அதுவும் அவர்களின் கால்சென்டர் கலாசாரத்தின் மூலம் ஏற்பட்ட பாதிப்பு என்பதை ஆசிரியர் அழுத்தமாக முன்வைக்க வில்லை. இது போல் சில இடங்களில் பாத்திரங்கள் கொஞ்சம் அந்நியப்பட்டுப் பொகிறார்கள். மற்றபடி முற்போக்கு இல‌க்கிய‌ங்க‌ள் விரும்பும் வாச‌க‌ர்க‌ள் ப‌டிக்க‌ வேண்டிய‌ நூல்.
த‌மிழில் மொழிபெய‌ர்க்க‌த் த‌குந்த‌தா என்று ப‌டித்துவிட்டு (அல்ல‌து ஏற்க‌ன‌வே ப‌டித்த‌வ‌ர்க‌ள்) யாராவ‌து சொல்லுங்க‌ள்.