Saturday, January 16, 2010

சிதறல்கள்

அடர்ந்து விரிந்து எல்லையில்லாக் காடு அது.

சீராக்கிச் சுத்தம்செய்து, வேலிகட்டி, பாத்திவெட்டிப்
பூச்செடிகள் நட்டுவைத்தேன்
பறவைகளின் கூக்குரலும் பூங்காற்றும்
வேண்டுமெனக் கனிமரங்களும் சேர்த்துவைத்தேன்

பூக்களெல்லாம் உதிர்ந்த ஒரு மாலைப் பொழுதில்
பறவைகளின் பாட்டுச் சத்தம் மெல்ல அடங்கியது
கொழுகொம்பை வெட்டி எறிந்ததால்
கொடிமலர்களும் வாடி வதங்கித் தலை சாய்த்தன
தீராத வேட்கையிலே வெந்தழிந்த காடதனில்
ஆந்தைகளின் அலறல் மட்டும் நள்ளிரவில் கேட்கிறது
_______________________

வலி
உடைந்த கண்ணாடித் துண்டுகளை வேகமாகப் பொறுக்கி எடுத்தேன்
விரல் நழுவிக் கை கிழித்து இன்னும் தூளாய் உடைந்தது;
இதே போலத் தான் உன் நினைவுகளை ஆவேசமாய் மறக்க நினைப்பதும்
_______________________

ஏன்?
சிலரிடம் ஏதாவது பேசிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது;
சிலரிடம் ஏதாவது பேசச்சொல்லி கேட்டுக் கொண்டேயிருக்கலாம் போலிருக்கிறது;
என்னுடன் நானே பேசிக்கொள்ளப் பயமாக இருக்கிறது!

Labels: , ,

16 Comments:

At January 16, 2010 at 10:42 AM , Blogger அண்ணாமலையான் said...

கடைசி சூப்பர்..

 
At January 16, 2010 at 1:10 PM , Blogger TBCD said...

வாக்கியங்களை இன்னும் கொஞ்சம் குறுக்கினால் இன்னும் நல்லா இருக்கும்மோ

 
At January 16, 2010 at 5:58 PM , Blogger அம்பிகா said...

\\இதே போலத் தான் உன் நினைவுகளை ஆவேசமாய் மறக்க நினைப்பதும்\\

\\என்னுடன் நானே பேசிக்கொள்ளப் பயமாக இருக்கிறது\\

நல்லா இருக்கு தீபா!

 
At January 16, 2010 at 9:58 PM , Blogger மாதவராஜ் said...

இரண்டாவதும், மூன்றாவதும் அருமையாகவும், அடர்த்தியாகவும் இருக்கின்றன. வாழ்வின் புதிர்களை மிக எளிதாகச் சொல்ல வருகிறது. இப்படி உன்னால் நிறைய எழுத முடியும். சந்தோஷமாய் இருக்கிறது.

முதலாவது கவிதையை இன்னும் செதுக்க வேண்டும்.

வாழ்த்துக்கள் கவிதாயினி!

 
At January 17, 2010 at 12:03 AM , Blogger Deepa said...

நன்றி அண்ணாமலையான்!

நன்றி TBCD!
ஆம்..இருக்கலாம்

நன்றி அம்பிகா அக்கா!

நன்றி அங்கிள்!

//வாழ்த்துக்கள் கவிதாயினி!//
இப்படியெல்லாம் கேலி பண்ணா கொடுமை பண்ணாம விட்டுடுவேனா. கொடுமைகள் தொடரும்!
:-)

 
At January 17, 2010 at 1:10 AM , Blogger ரிஷபன் said...

சிலர் கவிதை எழுதிக் கொண்டே இருக்கலாம் போலிருக்கிறது..வரிகள் அவ்வளவு நல்லா வந்திருக்கு..

 
At January 17, 2010 at 4:31 AM , Blogger Deepa said...

நன்றி ரிஷபன்!
You have made my day... :)

 
At January 17, 2010 at 8:10 AM , Blogger ஜான் கார்த்திக் ஜெ said...

//விரல் நழுவிக் கை கிழித்து இன்னும் தூளாய் உடைந்தது;
இதே போலத் தான் உன் நினைவுகளை ஆவேசமாய் மறக்க நினைப்பதும்//

உண்மை தான். .நல்லா இருக்கு!! வாழ்த்துக்கள்!!

 
At January 17, 2010 at 2:33 PM , Blogger பா.ராஜாராம் said...

ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு மக்கா.மொத்தமும்.

 
At January 17, 2010 at 4:15 PM , Blogger Dr.Rudhran said...

very good. third was the best.

 
At January 17, 2010 at 10:08 PM , Blogger அமுதா said...

அருமை தீபா.
/*இதே போலத் தான் உன் நினைவுகளை ஆவேசமாய் மறக்க நினைப்பதும்
*/

/*என்னுடன் நானே பேசிக்கொள்ளப் பயமாக இருக்கிறது!*/
மிகப் பிடித்தன

 
At January 17, 2010 at 10:53 PM , Blogger சந்தனமுல்லை said...

நல்லா இருக்கு தீபா...முதல் கவிதை ஒரு அமானுஷ்யமான திகிலான உணர்வை தருது! இரண்டாவது கவிதை நிஜமாவே வலிக்குது! மூணாவது..என்னை வாய் மேல கை விரல் வைக்குது! :-)

 
At January 17, 2010 at 11:27 PM , Blogger அமிர்தவர்ஷினி அம்மா said...

ரெண்டாவது கவிதை டெர்ரர் :)

மூணாவது கவிதை அதகளம்

ஃபார்ம்க்கு வந்துட்டீங்க போல, வாழ்த்துக்கள்

 
At January 18, 2010 at 1:20 AM , Blogger கையேடு said...

நல்லாருக்குங்க..

டெம்ப்ளெட்டும் நல்லா இருக்கு..

முதல்ல தடுமாறிட்டேன்.. உங்க பதிவுதானான்னு..
உங்க குழந்தை பற்றிய குறிப்பைப் பார்த்தவுடன் உறுதி படுத்திகிட்டேன்.. :)

 
At January 18, 2010 at 4:01 AM , Blogger திகழ் said...

/சிலரிடம் ஏதாவது பேசிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது;
சிலரிடம் ஏதாவது பேசச்சொல்லி கேட்டுக் கொண்டேயிருக்கலாம் போலிருக்கிறது;
என்னுடன் நானே பேசிக்கொள்ளப் பயமாக இருக்கிறது!/

அருமை

 
At January 18, 2010 at 6:03 AM , Blogger Deepa said...

நன்றி ஜான் கார்த்திக்!

நன்றி ராஜாராம்!

நன்றி டாக்டர். ருத்ரன்!

நன்றி அமுதா!

நன்றி முல்லை!

நன்றி கையேடு!

நன்றி திகழ்!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home